केपी ओलीको विरोध गर्नेहरु पछुताउने दिन आउँदैछ !
एमाले भनेको हिमनदी जस्तै हो, जुन आफ्नै बाटोमा अटुट रुपमा बगिरहन्छ र गन्तव्यमा पुगिछोड्छ । बिरोध गर्ने विरोधीहरु केहि समय धैर्य गर्ने आँट मात्र राख, त्यसपछि तिम्रा तर्कविहीन शब्द सुन्ने २ जना पनि भेट्न तिमीलाई गाह्रो पर्नेछ किनकी देश एमालेमय (केपीमय) भैसकेको छ । र, कुनै दिन तिमीहरुलाई केपी ओलीको विरोध गरेकोमा आफैलाई पीडाबोध हुनेछ ।
२०४६ तिरै राजनीतिक चेत खुलिसकेको थियो मलाई । म कक्षा ७ मा अध्ययनरत थिएँ । निर्दलीय व्यबस्थाको अन्त्य गरी बहुदलीय ब्यबस्था स्थापनाको लागि देशभर आन्दोलनले सबै नागरिकहरुलाई घच्घचाई रहेथियो । म आफू सानै भएपनि बामपन्थी पृष्ठभूमि बोकेको परिवारमा जन्मिएको । त्यहीअनुसारको वातावरणमा हुर्किएको । त्यसैले मलाइ कुनै न कुनै रुपमा २०४६ तिरै स्कूले जीवनमा अनेरास्ववियू पाँचौंको क्रियाकलाप र तत्कालिन स्थानीय वातावरणले राजनीतिक मोहतिर अगाडि बढाइरहेको थियो । त्यतिबेला बिद्यार्थी संगठनमा आबद्द भएका कारण नेकपा एमालेका हरेक कार्यक्रमहरु र पार्टीले गर्ने सबै आमसभाहरुमा प्रायः उपस्थित हुने गरिन्थ्यो । मैले त्योबेला पार्टीका नेताहरु भनेर चिनेको मध्यमा बामदेव गौतम , मोदनाथ प्रश्रित, गोबिन्द कोइराला, गौरा प्रसाई कोइराला बाहेक अरु थिएनन् । लाग्थ्यो– नेता भनेको बामदेव गौतम, मोदनाथ प्रश्रित जस्तो हुनुपर्छ । मैले त्यो बेलामा, सायद अरु नेताहरुलाई देख्न र उहाँहरुको बिचारहरुलाई सुन्न नपाएर हुनसक्छ ।
प्रकाश कोइराला, लेखक
२०५४ फाल्गुन २१ गते बिनाकारण नेतृत्वको टकराबका कारण नेकपा एमालेको दुःखद विभाजन भयो । पार्टीबाट अलग भएका नेताहरुले बिभाजनको दोष जति सबै केपी शर्मा ओलीलाई दिने गर्नुहुन्थ्यो । म मनमनै सोच्ने गर्थेँ यी केपी शर्मा ओली भनेका कस्ता मानिस रहेछन् ? केपी शर्मा ओलीकै कारण यत्रो बिशाल पार्टी किन विभाजनसम्म पुग्यो ? त्यसपछिका दिनहरुमा ममा केपी ओलीलाई देख्ने र अनुकुल भएसम्म उहाँका बिचारहरु सुन्ने भूतको हुटहुटी नै चल्यो । फलतः २०५६ साल बैशाखमा सम्पन्न हुने चुनावी सभालाई सम्बोधन गर्न ओली २०५५ साल चैत्रमा बर्दियाको बांसगढीमा आउनुभयो । मैले पहिलोपटक ओलीलाई देखेको र उहाँको विचारलाई सम्बोधनमार्फत सुनेको त्यहीबेला हो, त्यहीबेलाबाट केपी ओलीमाथि लगाइएको बिभिन्न आरोपहरुलाई मेरो मस्तिस्कले सदा–सदाका लागि निकालिदियो । उहाँद्वारा ब्यक्त विचारहरुमा देखिएको राष्ट्रप्रेम, विकाससँग सम्बन्धित धारणाहरु, नेकपा एमालेको आगामी कार्यदिशा तथा देश निर्माणमा एमालेका योजनाहरुले ओलीप्रतिको सबै भ्रमलाई त चिर्यो नै, मलाई निरन्तर रुपमा नेकपा एमालेको सिपाही भएर उभिन सक्ने आत्मबल र उर्जाहरु थपिदिएको थियो ।
२०७१ साल अषाढमा सम्पन्न नेकपा एमालेको ९ औ महाधिवेसनले ओलीलाई नेतृत्वको जिम्मेवारी प्रदान गर्यो । क्रमशः उहाँ नेकपा एमालेको संसदीय दलको नेता हुँदै २०७२ सालमा नेपालको संविधान घोषणापश्चात देशको प्रधानमन्त्री बन्न सफल पनि हुनुभयो । उहाँ प्रधानमन्त्रीको उम्मेदवार हुँदा देखिनै ममा एउटा आत्मबिश्वास पलाएको थियो । रm कल्पना गर्थेँ– अब नेपालमा पक्कै केही हुन्छ र देशले समृद्धिको बाटो देख्नेछ । फलतः मेरा आशाहरु साकार हुन लागेको अनुभूति म आफै गर्दैछु । र, लाग्छ– नेपालका देशप्रेमी जनताहरुले पनि केही न केही रुपमा अनुभूति गर्दै छन् ।
केपी ओलीले प्रधानमन्त्रीको जिम्मेवारी सम्हालिरहँदा देश आगोमा जलिरहेको थियो, महाभूकम्प, मधेश आन्दोलन र त्यसैको बलमा लगाइएको भारतीय नाकाबन्दीले देश आक्रान्त थियो । दैनिक उपभोग्य सामानहरुको आपूर्ति तथा पेट्रोलियम पदार्थको हाहाकारले देश नराम्रोसंग लपेटिएको थियो । यस्तो प्रतिकुल परिस्थितिमा देशको राजनैतिक तथा सामाजिक यथार्थतालाई बिश्लेषण गरि प्रधानमन्त्री केपी शर्मा ओलीबाट जे जस्ता देशभक्तिपूर्ण कदमहरु चालिए । फलतः ती सबै बिपत्तिहरुलाई किनारा लगाउन उहाँ सफल हुनुभएको छ । त्यसैले आज हामी लामो कालखन्डपश्चात एउटा नेपाली नागरिकको हैसियतमा आफूलाई स्वाभिमानी भएर देखाउन सक्षम भएका छौँ । पूर्ववर्ती प्रधानमन्त्रीहरुको बिदेश भ्रमण र त्यसमा पनि भारतीय भ्रमणका बेला गरिने राष्ट्रघाती सम्झौताहरुका बिरुद्द अहिलेका प्रधानमन्त्री केपी शर्मा ओलीले सतर्कता अपनाउँदै देशलाई भारतीय एकाधिकार र प्रभुत्ववादबिरुद्द उभ्याउन सक्नुभयो । जुनकुरा उहाँको भारत भ्रमण र भ्रमणको अन्त्यमा गरिने दुबै पक्षबीचको पत्रकार सम्मेलन गर्न नमान्नुलेनै पनि प्रमाणित गर्दछ । केपी शर्मा ओलीको दूर्दर्शिता र देशप्रतिको अगाढ मायाले हरेक पटकको भ्रमणमा गरिने राष्ट्रघाती सम्झौताहरुलाई कुल्चँदै विश्व समुदाय तथा आमनेपालीमा उहाँको देशप्रेमलाई एेना जसरी छर्लंग पारिदिएको छ । चाइना भ्रमणमा पाएको महत्वपूर्ण सम्मान अनि पारबहन सम्झौता लगायत अरु राष्ट्रनिर्माणका लागि आवश्यक अरु कदमहरुले पनि प्रधानमन्त्री केपी शर्मा ओलीको राष्ट्रप्रेम चुलिएर गएको छ । अतः यो कार्यकाल र ओलीको नेतृत्वले असिम राष्ट्रियता र देशप्रेम तथा आफ्ना नागरिकप्रतिको जिम्मेवारी बोकेको सच्चाई गर्वका साथ देख्न सकिन्छ र यो राष्ट्रप्रेमलाई अझ प्रगाढ बनाउदै लैजानेछ भन्ने बिश्वासको आधारहरु स्थापना गरेको छ ।
महाभूकम्प र नाकाबन्दीको मारमा रहेका सबै नेपालीहरुले देशप्रेमको र आफ्ना स्वाभिमानका लागि कमरेड ओलीलाई समर्थन गरिरहे । बास, गाँस लुटिएका जनताहरुबाट खाली पेटको भरमा सधै देशप्रेमको गित सुनिरहन सक्ने अवस्था थिएन । ओलीमा स्वाभिमानको रक्षाका साथसाथै देशलाई आर्थिक रुपमा माथि उठाउन पर्ने चुनौतिहरु अगाडि थिए । भूकम्पपीडितलाई दिने सहयोग ठाउँमा पुग्नुपर्ने अवस्था अगाडि थियो, भोको पेटलाई दरिलो बनाउन पर्ने थियो, घर नभएकालाई छानोमुनी ल्याउनुपर्ने तडकारो आवश्यकताहरु थिए । बिस्तारै यी कुराहरु पूरा हुन लागे । प्राधिकरण बनाएर यथेष्ठ बजेटका साथ यी समस्याहरुलाई सम्बोधन गरिएका छन् र पीडितका ठाउँसम्म ओली नेतृत्वको सरकार पुग्न सफल भएको छ । स्पस्ट भिजनका साथ सरकारले बजेटको बिनियोजन गरेको छ । पोखरा बिमानस्थल, गौतमबुद्द बिमानस्थल, बाराको बिमानस्थल, रेलनिर्माण अध्ययनका लागि डिपीआर, सडक, बिद्युत शिक्षा, उद्योग निर्माण गरि रोजगारी तथा सामाजिक सुरक्षाका लागि यो सरकार भगवानको दूत बनेर नेपालीजनमा आएको छ । यसैकारण पनि बहुमत नेपालीहरु यो सरकारको पक्षमा छन् ।
अन्त्यमा, हाामी जस्ता प्रवासीहरु यही भन्न चाहन्छौँ– ओलीज्यू तपाईं अगाडि बढ्नुस । बहुसंख्यक नेपाली जनता तपाईंको साथमा छौँ । राष्ट्रनिर्माणका लागि, एक दुइ जना बोक्रेहरुको खोक्रे भुकाइले केही लछारपाटो लाग्नेवाला छैन् । अहिले देशको नेतृत्व तपाईंको अगुवाइमा एमालेले गरिरहेको छ । एमाले भनेको हिमनदी जस्तै हो, जुन आफ्नै बाटोमा अटुट रुपमा बगिरहन्छ र गन्तव्यमा पुगिछोड्छ । यही आशा हरेक नेपालीजनले गरिरहेका छन् । बिरोध गर्ने विरोधीहरु केहि समय धैर्य गर्ने आँट मात्र राख, त्यसपछि तिम्रा तर्कविहीन शब्द सुन्ने २ जना पनि भेट्न तिमीलाई गाह्रो पर्नेछ किनकी देश एमालेमय (केपीमय) भैसकेको छ । र, कुनै दिन तिमीहरुलाई केपी ओलीको विरोध गरेकोमा आफैलाई पीडाबोध हुनेछ ।
(लेखक एमाले निकट प्रवासी नेपाली मञ्च युएईका पूर्वअध्यक्ष हुन्)
dainiknepal
